Tot slot...

Mijn getuigenis aan andere ouders van een overleden baby of kind, het verdriet wordt minder na verloop van tijd


Hallo mama of papa, het spijt mij heel erg dat je je kindje niet in je armen kunt houden.
Ik weet dat op dit moment je hart is gebroken en dat je echt niet weet hoe je ooit verder moet met je leven.
Besef dat je hierin absoluut niet alleen staat, veel familie en vrienden zullen jullie omringen met liefde en proberen mee te voelen met jullie hoe het voelt als je je zo innig geliefd kindje af hebt moeten staan.

Laat me je vast zeggen, je gaat dit overleven, zoals je je nu voelt wordt langzaam aan beter, het wordt gelukkig allemaal met de tijd minder pijnlijk, zoals ze altijd zeggen "de scherpe randjes gaan eraf" en dat is ook zo, met de tijd die langzaam voorbij gaat zul je merken dat je weer wat beter kan ademhalen, dat je buiten alle zwarte dingen, ook weer wat mooie dingen gaat zien, dat je langzaam weer een beetje kan lachen, de eerste keer zeker met een schuld gevoel, want hoe kan je nou lachen als je kind dood is.

Maar zo gaat het wel, een paar stappen achteruit, maar ook een stap vooruit, tot het om gaat draaien, af en toe een stap achteruit en meer stappen voorwaarts.
Je zal slechte en goede dagen hebben, op de slechte, zwarte dagen lijkt het of er geen einde komt aan al je verdriet, aan je schuldgevoel, aan het grote verlies dat je geleden hebt.
Maar geloof mij, er komen steeds meer goede dagen, dagen waarop het lijkt dat de zon weer wat gaat schijnen.

Neem de tijd om te rouwen, neem de tijd om na te denken over alles wat er gebeurd is, schrijf het eventueel allemaal op, dat helpt enorm, je schrijft het dan allemaal uit je hoofd, op het papier.
Voldoe alleen aan je eigen verwachtingen en niet aan die van anderen, ieder bepaald zijn eigen tijd om te rouwen.
Maar je zal zien, je gaat steeds meer vooruit, laat mijn woorden door klinken in je hoofd, het gaat straks echt beter worden.

Natuurlijk neem je dit  verdriet, het gemis van je kindje je hele leven met je mee.
Mensen die dit verdriet nooit hebben meegemaakt zullen zeggen dat je een beetje over je verlies heen moet gaan komen, dat kan natuurlijk niet, je kan proberen het gemis van je kindje in te passen in je leven, het voorzichtig "een plekje" geven, als dat al mogelijk is, er is een leven voor het verlies en een leven na.
Dat kan niet anders...laat deze mensen maar praten.

Zoek steun, bij vrouwen die ook een kindje hebben moeten missen, vooral vrouwen waar het al weer even geleden is, zij kunnen je het best steunen en aan hen kan je je een beetje optrekken, je ziet dat het met hen ook al weer een stukje beter gaat.
Het zal je een beetje helpen..je bent veel sterker dan je nu denkt.

Je bent mama of papa geworden, mama of papa van een kindje in de hemel, jullie zullen elkaar ooit weer terug zien en in de armen kunnen sluiten.
Bewaar de herinnering aan je kindje en denk er aan met heel veel liefde, koop een lief bloemetje voor bij het graf of urntje, of maak iets moois voor je kindje of koop een mooi passend sieraad waardoor je altijd het gevoel hebt dat je kindje dicht bij je is.

Je zult in de rest van je leven altijd wel ergens een slecht moment of dag hebben, door het horen van een bepaald liedje, of dat iemand iets doet of zegt dat je verdriet geeft, maar je zult zien dat er veel meer goede dagen zijn.

Ik zendt je veel licht en liefde ❤️


Liefs, Tina







Ik zendt ouders van een overleden kindje veel licht en liefde